آنالیز تخلخل سنجی BET CO2

شرایط:

آنالیز تخلخل سنجی تحت دو گاز نیتروژن (N2) و کربن دی اکسید (CO2) انجام می گرد.

حداقل  مقدار ماده: 0.1 گرم

اعلام شرایط Pre-Treatment بر حسب دما و زمان جهت گاززدایی نمونه الزامی می باشد.

جوابدهی: 20 روز کاری پس از دریافت نمونه

نوع جوابدهی: فایل ورد گزارش دستگاه تخلخل سنجی

عودت: اضافه ی نمونه تا یک هفته پس از ارسال نتایج عودت می گردد.


تخلخل‌سنجی BET (Brunauer–Emmett–Teller) یک روش دقیق برای اندازه‌گیری مساحت سطح ویژه و توزیع تخلخل مواد است. این آنالیز بر پایه جذب گاز روی سطح نمونه عمل می‌کند و با اندازه‌گیری میزان جذب، اطلاعاتی درباره حجم و اندازه منافذ و همچنین سطح فعال ماده ارائه می‌دهد.

تخلخل‌سنجی BET به‌ویژه برای مواد متخلخل با سطح ویژه بالا کاربرد دارد، مانند کاتالیست‌ها، جاذب‌ها، نانومواد، زئولیت‌ها و کربن‌های فعال. این روش به پژوهشگران اجازه می‌دهد تا ساختار منافذ را در سطح میکروپور (Micropore) و مزوپور (Mesopore) بررسی کنند. به‌طور دقیق‌تر، میکروپورها منافذی با قطر کمتر از ۲ نانومتر هستند، در حالی که مزوپورها قطر بین ۲ تا ۵۰ نانومتر دارند. دانستن این تفاوت ابعادی به محققان کمک می‌کند تا اثر ساختار تخلخل بر جذب، واکنش و عملکرد ماده را بهتر درک کنند.

نوع گاز مورد استفاده در آزمایش نیز تأثیر مهمی بر نتایج دارد. وقتی آزمایش تحت جو نیتروژن (N₂) انجام شود، اندازه‌گیری برای اکثر مواد متخلخل و منافذ میکروپور و مزوپور با دقت مناسب انجام می‌گیرد و برای کاتالیست‌ها و جاذب‌ها کاربرد گسترده‌ای دارد. در مقابل، استفاده از گاز کربن دی اکسید (CO2) به کاهش تداخل‌های مولکولی کمک می‌کند و اندازه‌گیری منافذ بسیار ریز (خصوصاً میکروپورها) را با دقت بالاتری ممکن می‌سازد.

در نهایت، تخلخل‌سنجی BET ابزاری قدرتمند برای بررسی ساختار سطح و توزیع اندازه منافذ مواد است و با انتخاب گاز مناسب می‌توان اطلاعات دقیق و قابل اعتمادی از منافذ میکروپور و مزوپور به دست آورد. این داده‌ها برای بهینه‌سازی عملکرد کاتالیست‌ها، جاذب‌ها و سایر مواد متخلخل حیاتی هستند.